Türban mı istersiniz, darbe mi?

KİTLENDİK YİNE

Yine kitlendik

Kırk katır mı kırk satır mı?

Türban mı istersiniz, darbe mi?

Biz bir gün de aklı başında işlerle uğraşmayacak mıyız?

Bir cep telefonu parçası, bir bilgisayar ekranı üretmeyecek miyiz?

Hep yapay sorunlar mı üreteceğiz?

Bazen gece yatarken bir sorun aklımıza takılır

Düşündükçe büyütürüz, büyüttükçe uykumuz kaçar

Daha da büyütürüz,

Sonra sabah olur,

Uyandığımızda

“Yahu bütün gece ne kadar da büyütmüşüm,

Ne var yani bunda çözülmeyecek” deriz

Bize hiçbir şey geceki kadar korkunç gözükmez.

Çünkü aydınlık, korkuları, kuruntuları silmiştir.

Türkiye şimdi böyle bir an yaşıyor

Çok sesliliğe geçişin güçlükleri diyor Barlas

Siz demokrasiye geçiş anlayınız,

Demokrasiyi hazmedip aydınlığı kabullenince

Kuruntularımız, korkularımız bize çok basit gelecek.

Malum,

Aydınlanmayı tersten başlattık

Önce kültürel olarak aydınlanacaktık

Bütün insanlarımız klasik müzik dinleyecekti

Sonra kalkınacak, modern yaşamın altyapısını kuracaktık

Buna zamanın “solcuları” nasıl inandı anlamak imkânsız

Çünkü önerilen yol direk materyalizme aykırı

Önce yaşam biçiminiz değişir, sonra bilinciniz.

Elbette materyalizmin bu mekanik algılanışı çoktan aşıldı

Ama hala düşünceyi ilk veri kabul etmeye çalışan hiçbir ideoloji

İdealizmin batağından kurtulamadı.

Olabiliri şuydu

Önce sanayileşecektik

İnsanlarımız şehirde hayatını kazanacaktı

Sonra bilinçleri buna uygun olarak modernleşecekti.

Türkiye’de kapitalizme benzer bir şeyler varsa

Henüz Özal’dan beri var

Ve onun bugünkü kabul gören formu

Serbest Pazar ve Çok Partili Demokrasi

Bizde yeni oturuyor.

Biz darbelerle arbedelerle uğraşırken

Muasır medeniyetler işi daha da ileri götürdü:

Artık

Şeffaflık var

Hesap verme var

Yerinden yönetim var

Hepsinden önemlisi

Katılım, yani çok seslilik var

Ne yok

Türkiye’yi 1930’lara götürmeye çalışan

Bidon kafalı darbecilere, tek particilere yer yok.

Eğer onlara yer varsa

Demokrasi yok, kalkınma yok.

FikirciBey / ENSONHABER.COM