Başkan’ın Ölümü

Halen görevde olan yetkililer söz konusu olduğu için ve kurgulamalar çok iyi yapıldığından dehşet içinde seyredilen hayli heyecanlı bir film çıkmış ortaya. Seyrederken ‘acaba gerçek mi bu olaylar’ diye bile düşünecek hale geliyorsunuz Uzun zaman önce alıp direkt arşivime koyduğum bir DVD’yi önceki akşam seyrettim nihayet. Death of a President (Başkan’ın Ölümü) adlı film son derece tuhaftı ve seyretmeden önce hakkında fazla okumadığım için filme de hazırsızlık yakalandım. Film, güya 43’üncü Amerikan Başkanı’nın düzenlenen suikast sonucunda öldürülmesi üzerine yapılmış olan bir televizyon dokümanteriydi. 43’üncü Başkan Bush olduğundan, insan filmi tüyleri ürpererek izliyordu. Çünkü filmde gerçek görüntüleri kullanmışlar, gerçek insanların çekilmiş filmlerini kurgulayarak filmi oluşturmuşlar. Düşünsenize; Başkan Bush bir konferans vermek üzere Chigago’ya geliyor. Gerçek Başkan’ın otele girişini, konuşmasını veriyorlar. Sonra koruma altında otelden çıkarken dürbünlü tüfekle açılan ateş sonucunda yaralanıp düşüyor. Hastaneye kaldırılıyor ama kurtarılamıyor. Bunun haberini gerçek yaşamda da var olan sunucular, televizyon programlarını kesip halka duyuruyorlar. Başkan Yardımcısı Cheney, Başkan olarak atanıyor. Cheney’i koruma altında Beyaz Saray’a giderken görüyorsunuz. Sonra da ölen Başkan’ın cenaze konuşmasını yapıyor. Bu konuşmayı da birçok değişik konuşmadan derleyip yapmış olmalılar. Sonuçta ortaya dehşetle izlenen bir sahte dokümanter çıkıyor. Halen görevde olan yetkililer söz konusu olduğu için ve kurgulamalar çok iyi yapıldığından dehşet içinde seyredilen hayli heyecanlı bir film çıkmış ortaya. Seyrederken ‘acaba gerçek mi bu olaylar’ diye bile düşünecek hale geliyorsunuz. Sonra tabii ki; tetiği çeken bir Arap çıkıyor. Yargılanıyor ve suçlu bulunup, ölüme mahkum ediliyor. Olayın politik sonuçlarına şahit oluyorsunuz, falan filan... Bu filmi izlerlen ben, Orson Welles’in seyirciye eskiden oynamış olduğu büyük oyunu hatırladım. 30 Ekim 1938’de yayınlanan radyo programında Orson Welles, normal programı yayınlarken aniden keser ve Marslıların dünyayı işgal etmeye başladıklarını açıklar. Stüdyodan gelen panik seslerini filan aktarır seyirciye. Sonra kendisi de programı kesip, kaçar. Çünkü istilacı Marslılar radyo istasyonuna doğru gelmektedirler. Amerika’da bu tamamen gerçek bir radyo canlı yayını olarak kabul görür ve büyük bir panik de çıkar. Halbuki her şey Orson Welles’in senaryosunu yazdığı bir oyunun parçasıdır ve de dahiyane bir fikirdir. ‘Başkan’ın Ölümü’ adındaki filmin, bu radyo yayınından fikir olarak etkilendiğini sanıyorum. Gerçeklik ile sanal gerçeği bu şekilde birbirine karıştıran, harman edebilen çalışmalar gerçekten ürkütücü sonuçlar ortaya koyabiliyor.