Dolar
7.2416
0.5135%
Euro
8.4834
0.0082%
Altın
1867.22
-2.3435%
Borsa
1110.05
0%
G. Altın
438.121
-1.0542%
Bitcoin
82560.61
1.3567%
22ºC
İstanbul
Güneşli 22 C

    Arıboğan: İngiltere gemiyi ilk terk eden fareler gibi

    Bilgi Üniversitesi öğretim görevlisi D. Ülke Arıboğan Akşam gazetesindeki köşesinde olası AB-İngiltere ayrılığını yazdı.
    • 25.01.2013 - 12:00
    Arıboğan: İngiltere gemiyi ilk terk eden fareler gibi

    Arıboğan: İngiltere gemiyi ilk terk eden fareler gibi #1

    Bilgi Üniversitesi öğretim görevlisi ve Akşam gazetesi köşe yazarı Prof. Dr. Deniz Ülke Arıboğan son günlerde AB ülkelerinde soğuk duş etkisi yaratan David Cameron'un ayrılık sinyallerini yazdı. İngiltere'yi batan gemiyi ilk terk eden farelere benzeten Arıboğan İngiltere'nin bu tavrını AB'ye sırt çevirmek ya da birlikle keskin bir yol ayrımına gitmek olarak yorumlamazken İngiltere'nin AB ile eş bir konum istemesine bağladı. Arıboğan konuya dair bugünkü köşesinde şunları yazdı:

    "İngiltere Başbakanı David Cameron'un, Davos'ta düzenlenen Dünya Ekonomik Forumu'nda yaptığı konuşmada 2015 yılında İngiltere'yi AB konusunda referanduma götürmeyi planladığını söylemesi AB ülkelerinde soğuk duş etkisi yaratmış durumda. Her ne kadar Cameron "Avrupa'ya sırtımızı dönmüyor, aksine birliği daha rekabetçi, açık ve esnek hale getirmeyi umut ediyoruz," sözleriyle hükümetinin yeni pozisyonunu açıklamaya çalışsa da batan gemiyi terk etmeye hazırlanan farelerin olma ihtimali Birlik üzerinde travmatik bir etki yaratmış görünüyor.

    FRANSALMANYA İNGİLTERE'NİN MESAFELİ DURUŞUNDAN MEMNUNDU

    Esasen İngiltere, yani namı diğer Britanya'nın AB ile ilişkileri hiç bir zaman kıta Avrupası ülkeleri kadar net ve derin olarak şekillenmemişti. 1973'e kadar Fransızlar'ın vetosu nedeniyle Avrupa entegrasyonunun dışında kalan ülke, o tarihten sonra da üye ülkeler arasında giderek derinleşen ilişkiler sistemine fazlaca eklemlenmedi. Bu Fransalmanya olarak anılan merkez blokun da tercih ettiği bir durumdu. Özellikle dış politika ve para politikaları konusunda özerk bir tutum sergilemesi hem Birliğin küçük ülkeleri üzerindeki İngiliz etkisini azaltarak merkezin gücünü artırmış, hem de İngiltere'yi bazı gündelik çıkar çatışmalarından korumuştu. Bugün gelinen noktanın zaten geminin güvertesinde seyretmekte olan bir ülkenin, açık denizlere yeniden dönebilme arzusu mu, yoksa kaptan köşküne çıkma talebi mi olduğunu anlamak gerekiyor.

    İNGİLTERE AB İLE EŞİT KONUM İSTİYOR

    Zira düşünülenin aksine Cameron'un metninde AB'den ayrılma hedefinden çok, Birlik ile daha eşitlikçi bir ilişki kurma arzusu daha belirgin görünüyor. Cameron'un şu sözleri dikkate değer: 'Bizim için AB amaçlarımıza ulaşmak için bir araçtır, ki bunlar hem AB içerisinde hem de sınırlarının ötesinde refah, istikrar, özgürlük ve demokrasi çıpasıdır; üyelik kendi başına bir amaç değildir. Israrla şunu sorarız: Nasıl? Neden? ve nereye kadar? Fakat bütün bunlar bizi bir şekilde Avrupalı değil (un-European) kategorisine sokmaz. Zira gerçekte bizimkisi sadece bir adanın değil, aynı zamanda bir kıtanın da hikayesidir'.

    CAMERON'UN ENDİŞESİ

    Cameron'a göre dünyanın kalanıyla kurulan ilişkilerde İngiltere her zaman bir Avrupa gücü olarak anılmıştır. Sezar'ın lejyonlarından, Napolyon savaşlarına, reformasyondan, aydınlanmaya ve sanayi devriminden Nazilerin yenilmesine kadar İngilizler hep Avrupa tarihine katkıda bulunmuştur. Öyleyse şimdi ne olmuştur da, AB tarihinde ilk defa halen üye olan bir ülkenin üyeliğe devam etmeyi isteyip istemediği bir referandum konusuna dönmektedir? İngiltere'yi rahatsız eden gelişme nedir? Cameron ne yapmak istemektedir?

    AB DÜNYA İLE REKEBETTEN KOPUYOR

    Cameron'un konuşma metninde 3 temel tehlikeden bahsettiği görülüyor. İlki Euro bölgesindeki finansal tehlikeler ve mali istikrarsızlık. Cameron, İngiltere'nin Euro sisteminde olmamasına rağmen kıta Avrupası'ndaki gelişmelerin yan etkilerinin hissedildiğinden söz ediyor. Cameron, AB'nin iyi bir yönetişim ve mali yapılanma politikasına ihtiyacı olduğunu söyleyerek para sisteminin dışındaki ülkelere de güvence sağlanmasını istiyor. İkinci olarak AB'nin dünya üretimindeki payının giderek düştüğünü ve bu sürecin devam edeceğini ifade ediyor. Rekabetçiliği öldürecek olan böyle bir gelişmenin yaşam tarzlarını etkileyeceğini ve istihdam politikalarını da değerlendirerek daha çok çalışmaları gerektiğini belirtiyor. Son olarak da AB'nin Avrupa vatandaşları adına değil, onlara rağmen ve onlardan kopuk bir biçimde yönetildiği, oluşan tepkinin sokaklara taşabileceğini vurguluyor.

    AB'nin son dönemlerde iyi günler geçirmediği açık. İngiltere'nin bu ortamdan uzaklaşmak mı istediği, yoksa bu fırsattan istifade yeni bir kıtaya açılma politikası mı inşa ettiğini göreceğiz."

    Görüş Bildir