Bu Kur'an değiştirilmiştir inanmıyoruz

Alevilik Araştırmaları Merkezi Başkanı Ali Yıldırım Akşam gazetesinden Şenay Yıldız'a vermiş olduğu röportajda çarpıcı açıklamalar yaptı. Cemevlerinin ibadethane olarak tanınması için oldukça aktif mücadele veren Yıldırım, Alevilik ile ilgili merak edilen sorulara samimi yanıtlar verdi.

İşte o röportaj;

- Cemevlerinin ibadethane statüsüne kavuşması için uğraşıyorsunuz. Neler yaşandığını anlatır mısınız?

Biz 2004 yılında Çankaya Cemevi Yaptırma Derneği'ni kurduk ve Çankaya'da halihazırda bir cemevi bulunmadığı için imar planında ibadethane olarak gösterilen yerin derneğimize verilmesini istedik. Normalde Çankaya Kaymakamı'na gidecek iş, önce valiye, ardından da İçişleri Bakanlığı'na gitti. O süreçte Diyanet'e görüş sordular ve şu yanıtı aldılar: 'İslam'da tek bir mabet var, o da cami ve mescittir. Eğer Alevilik İslam ise cami dışında bir ibadet merkezi düşünülemez'. Valilik de talebimizin karşılanmasının mümkün olmadığını söyledi. Tabii biz bunu burada bırakmadık, idare mahkemesinde dava açtık ve bizim İslam içinde değerlendirilemeyeceğimizi söyledik.

- İslam dışında mı yani Alevilik?

Elbette. Diyanet'e ben de katılıyorum: 'İslamsanız camiye gideceksiniz!' Alevilik tümüyle İslam'ın dışında, bambaşka bir dindir. İslam'ın farklı yorumu olan dört mezhep de camiye gidiyor. Bu anlamda 'Biz bağımsız bir inancız' diyerek, idare mahkemesine dava açtık. Dava şu anda Danıştay İdare Davaları Genel Kurulu olan en üst yargı organının önünde bekliyor. Eğer olumlu bir karar çıkarsa, cemevleri ibadethane statüsünde kabul edilecek. Olumsuz çıkarsa AİHM'e gideceğiz. Ama ben asıl Alevi açılımını Danıştay'ın yapacağını düşünüyorum.

- Cemevlerinde 'Ya Allah, ya Ali, ya Muhammed' diyerek dua edilmesini nasıl açıklıyorsunuz peki?

Hz. Ali, Peygamberler, 12 İmamlar Aleviliğe 1500'lü yıllarda, Şah İsmail döneminde girmiş. Aleviliğin 1500'lerden önceki tarihinde Ali, Kerbela, 12 imamlar, Ehl-i Beyt gibi ritüelleri göremezsiniz. Cemevinin kendisinin İslam'la alakalı olmadığını Diyanet de, din bilginleri de söylüyor. Ben de onlarla aynı görüşteyim. Hz. Ali'nin Alevilikteki yeri nedir? Aleviliğe hangi düşünceyi, hangi ritüeli, Aleviliğin olmazsa olmazını katmıştır? Hiçbirini! Ali, Aleviliği İslam yapmaz! Alevi deyişlerine, şiirlerine baktığınız zaman, Ali'yi dünyayı yaratan, bütün evreni dizayn eden bir şahsiyet olarak görürsünüz.

- Yani Allah gibi mi görülüyor?

Tabii ki Ali'nin tanrısallığını gösteren bir sürü deyiş var. Bir de Alevilere Kur'an'a inanır mısınız dersiniz, 'Evet, inanırız' derler. 'Peki, niye gereklerini yapmıyorsunuz?' dersiniz, 'Çünkü bu Kuran'a inanmıyoruz. Bu Kuran tahrip edilmiş, gerçek değil' derler. Burada İslam'la İslam'ı aşma durumu söz konusudur. Bu kadar baskı görürseniz, kendinize İslam dersiniz ama yaptığınız hiçbir şeyin İslam'la hiç alakası olmaz! Aleviliğin durumu da budur. Alevi ritüellerinin hiçbirinin İslam kaynaklı bir yanı yoktur.

Karacaahmet Dergahı'nda semah ve zikir

İstanbul'daki Karacaahmet Sultan Dergahı'nda bir perşembe günü foto muhabiri arkadaşım Uygar Taylan ile beraber cem izledik. İçeride yaklaşık 70 kişi var. Haremlik-selamlık geleneği yok ama yine de kadınlar ve erkekler iki ayrı öbek halinde oturuyor. Cemevinde Hz. Ali gibi inanç önderlerinin yanı sıra Atatürk'ün de fotoğrafının olması dikkatimi çekiyor. Cemde hizmet görecek olan 12 kişi ortada yuvarlak bir şekilde oturuyor. Celal Çelik isimli Alevi dedesi hizmet sahiplerini meydana çağırıp, rızalık aldıktan sonra gülbenkler, düvazlar ve deyişler eşliğinde cem yürütüyor. Türkçe dualarla başlayan ibadet boyunca 5 kez secde ediliyor, 12 imam zikri yapılıyor. Bu sırada Celal Dede'nin 'Kızılbaşların namazı niyazı yok derler. Bizim namazımız zikir. Zikir dua etmektir' sözlerini işitiyoruz.

HÜZÜN VE GÖZYAŞI

Bir süre sonra Hz. Muhammed'in miraca çıkmasını temsilen yapılan 'miraçlama' ile çıplak ayakla semah dönülüyor. İtiraf edeyim ki, kimsenin televizyonlarda gördüğüm folklorik kıyafetler içinde olmamasına biraz şaşırıyorum. 'Yürü, yürü 12 imam aşkıyla' ezgileri eşliğinde semah dönülürken, salonda oldukça hüzünlü bir havanın hakim olduğunu anlıyoruz. Ardından Kerbela şehitleri anılıyor ve mersiyeler (ağıtlar) okunuyor. Bu süreçte salonu hıçkırıklar ve gözyaşları kaplıyor. Daha sonra birbirleriyle kucaklaşıp, cemi bitiriyorlar.