Cübbeli Ahmet'ten "Aşure Günü" duası: "7 kere okuyan o sene ölmez" rivayeti

Aşure Günü ile birlikte bu günlerde okunacak dualar yeniden araştırılmaya başlandı.

Özellikle 7 kez okunması tavsiye edilen dua, sosyal medyada ve arama motorlarında en çok merak edilen konular arasında yer alıyor.

Rivayete göre bu duayı 7 kez okuyan kişinin o yıl Allah'ın izniyle her türlü şerden korunacağı söyleniyor.

İşte, Aşure Günü okunması gereken o dua...

AŞURE GÜNÜ OKUNACAK DUA

«بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ، وَصَلَّى اللّٰهُ عَلٰى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلٰى اٰلِهِ وَصَحْبِهِ وَسَلَّمَ، سُبْحَانَ اللّٰهِ مِلْءَ الْم۪يزَانِ وَمُنْتَهَى الْعِلْمِ وَمَبْلَغَ الرِّضَا وَعَدَدَ النِّعَمِ وَزِنَةَ الْعَرْشِ لَا مَلْجَأَ وَلَا مَنْجَا مِنَ اللّٰهِ إِلَّا إِلَيْهِ، سُبْحَانَ اللّٰهِ عَدَدَ الشَّفْعِ وَالْوَتْرِ وَعَدَدَ كَلِمَاتِ اللّٰهِ التَّامَّاتِ كُلِّهَا، أَسْأَلُكَ السَّلَامَةَ كُلَّهَا بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِم۪ينَ، وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللّٰهِ الْعَلِيِّ الْعَظ۪يمِ، وَهُوَ حَسْبِي وَنِعْمَ الْوَك۪يلُ، نِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّص۪يرُ، وَصَلَّى اللّٰهُ وَسَلَّمَ عَلٰى خَيْرِ خَلْقِهِ مُحَمَّدٍ وَعَلٰى اٰلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَع۪ينَ.

“Rahmân ve Rahîm olan Allâh’ın ismiyle! Allâh-u Te‘âlâ Efendimiz Muhammed’e, Ehl-i Beyt’ine ve sahâbesine salât-ü selâm eylesin. Allâh-u Te‘âlâ’yı mîzân dolusunca, ilminin sonsuzluğunca, rızâsına ulaşıncaya kadar, nimetleri sayısınca ve Arşı’nın tartısınca tesbîh ederim. Allâh-u Te‘âlâ’dan başkasına sığınılıp kaçılmaz, O’ndan yine ancak O’na sığınılır. Allâh-u Te‘âlâ’yı çiftlerin ve teklerin sayısınca ve tastamam olan kelimelerinin tamâmının adedince tesbîh ederim.

Ey acıyanların en merhametlisi! Senden rahmetinle bütün belâlardan selâmet isterim. O yüce ve büyük olan Allâh’ın yardımı olmadan hiçbir günahtan dönüş ve hiçbir ibâdete kuvvet olamaz. O bana yeter. Ne güzel Vekîl’dir. O ne güzel Mevlâ ve ne güzel yardımcıdır. Allâh-u Te‘âlâ, mahlûkātının en hayırlısı olan Muhammed (Sallellâhu Aleyhi ve Sellem)e ve âl-i ashâbının tamâmına salât ve selâm eylesin.” 

(Muhammed ibnü’l-Kāzî Burhâneddîn ibni’l-Ferhûn, el-Mesâilü’l-melkûta mine’l-kütübi’l-mebsûta, mesele rakamı:601, sh:281-282; Muhammed ibnü Hatîrüddîn, el-Cevâhiru’l-hams, sh:50; ‘Alî el-Üchûrî, Risâle fî fazli ‘âşûrâ, Süleymâniye Kütüphânesi, Yazma Bağışlar, rakam:3981, sh:49-50; ed-Diyerbî, el-Mücerrebât, sh:55; Mâü’l-‘Ayneyn, Na‘tü’l-bidâyât, sh:166; Hasen el-‘Adevî, en-Nefehâtü’n-Nebeviyye fi’l-vezâifi’l-‘âşûriyye, sh:101-105; Ahmed el-‘Ayyâşî Sükeyric, es-Sirru’l-bâhir, sh:84; Muhammed Ebu’l-Yüsr ‘Âbidîn, Tenbîhü kulûbi’n-nâ‘ime ‘ale’l-evrâdi’d-dâime, sh:73; Aynı mlf., el-Evrâdü’d-dâime, sh:92; ‘Abdülhamîd Kuds, Kenzü’n-necâh ve’s-sürûr, sh:84-85)

Kaynak: 1