Plajda tezgahı kurdu, kendi kendini suluyor: Kumdan patates soğan hasat ediyorlar
Tunus'ta yaşayan çiftçiler, deniz suyuyla çevrili kumsallarda hiçbir modern sulama pompası kullanmadan patates ve soğan yetiştiriyor. 17. yüzyılda ortaya çıkan bu teknik sayesinde toprak doğal yöntemlerle sulanıyor.
Tarım denince akla verimli topraklar ve sulama sistemleri gelse de, Tunus’un Ghar El Melh lagünündeki çiftçiler bambaşka bir yöntemle imkansızı başarıyor.
"Ramli" adı verilen bu özel tarım sistemi, kumun ve gelgitlerin gücünden faydalanarak tuzlu suyun ortasında tatlı su rezervleri oluşturuyor.
Sistem nasıl çalışıyor?
Ramli sisteminde çiftçiler, yağmur sularını kumun altına hapsederek bir tatlı su deposu yaratıyor. Yoğunluk farkı sayesinde bu tatlı su, tuzlu deniz suyunun üzerinde kalıyor.
Sistem, bitkilerin köklerini bu tatlı su rezervine ulaştıracak şekilde tasarlandı.
Gelgitler değiştikçe yeraltındaki tatlı su seviyesi de hareket ediyor ve yapay bir pompaya gerek kalmadan toprağı doğal yollarla nemli tutuyor.
Küçük arazilerde büyük verim
Bu yöntemle elde edilen hasat miktarları ise oldukça şaşırtıcı. Patatesler hektar başına 22 ila 30 ton arasında verim sağlıyor.
Benzer şekilde soğan üretiminde de hektar başına 28 ila 33 ton arası gibi yüksek rakamlara ulaşılırken, fasulye verimi hektar başına 3,6 ila 7 ton arasında değişiyor.
17.yüzyılda Endülüs’ten gelen göçmenler tarafından kurulan bu sistemin en büyük zorluğu ise hassas seviye ayarı.
Eğer arazi çok yüksek olursa bitkiler susuz kalıyor, çok alçak olursa deniz suyu köklere ulaşıp mahsulü zehirliyor.
Bu nedenle çiftçiler, hayvan gübresi ve kum takviyeleriyle arazilerinin yüksekliğini sürekli kontrol altında tutuyor.