Sıfır atık vizyonu
Türkiye, son yıllarda birçok uluslararası organizasyona ev sahipliği yapıyor.
Ancak bazı organizasyonlar var ki daha çok verdiği mesajla dikkat çeker.
4-7 Haziran tarihlerinde Atatürk Havalimanı'nda düzenlenecek Sıfır Atık Festivali de tam olarak böyle bir organizasyon.
Asıl dikkat çeken gelişme ise 5-7 Haziran tarihlerinde gerçekleştirilen İstanbul Sıfır Atık Forumu.
183 ülkenin akredite olduğu forumda, yüzü aşkın bakan ve üst düzey temsilci, belediye başkanları, uluslararası kuruluşlar ve dünyanın farklı şehirlerinden yöneticiler İstanbul'da bir araya geliyor.
Dünya Ekonomik Forumu'nun da ilk kez bu ölçekte bir sivil girişime ortak olması, organizasyonun uluslararası önemini ortaya koyuyor.
Bir dönem fikir olarak ortaya konulan Sıfır Atık Projesi'nin bugün küresel bir platforma dönüşmesi, Türkiye adına önemli bir başarıdır.
Bu başarının arkasında ise yıllardır konuyu ulusal ve uluslararası platformlarda kararlılıkla gündemde tutan Sayın Emine Erdoğan'ın güçlü vizyonu bulunuyor.
Yani İstanbul, bu hafta bir fikre, bir vizyona ev sahipliği yapıyor.
Ve görünen o ki sıfır atık artık Türkiye'nin değil, dünyanın ortak gündemlerinden biri haline geliyor.
Ne mutlu…
SÜRESİZ NAFAKA ÇİLESİ
Yıllardır, Türkiye'de garip bir adalet anlayışı savunuluyor.
Evlilik bitiyor ama yükümlülük bitmiyor.
Nikah masası dağılıyor ama ekonomik bağ, ömür boyu sürüyor.
İşte buna "süresiz nafaka" deniyor.
Daha doğrusu deniyordu.
Çünkü Anayası Mahkemesi, çok yerinde bir kararla süresiz nafakayı iptal etti.
Zaten bir insan, neden sona ermiş bir evliliğin bedelini hayatının geri kalanında ödemek zorunda kalsın ki…
Kimse, nafakanın tamamen kaldırılmasını savunmuyor elbette.
Boşanma sonrasında ekonomik olarak zor durumda kalan tarafın belirli bir süre desteklenmesi, insani ve hukuki bir gereklilik olabilir.
Tartışılan şey başka.
Tartışılan şey, birkaç yıl süren bir evliliğin ardından onlarca yıl nafaka ödenmesinin ne kadar adil olduğu.
Düşünün…
İki yıl evli kalıyorsunuz.
Sonra yollar ayrılıyor.
Aradan yıllar geçiyor.
Belki yeniden evlenmişsiniz, yeni bir hayat kurmuşsunuz, çocuk sahibi olmuşsunuz.
Ama geçmişte yaptığınız bir evliliğin mali faturası, hâlâ önünüzde duruyor.
Bunun adına adalet demek ne kadar mümkün?
Daha da ilginci, süresiz nafakayı savunanlar, çoğu zaman meseleyi kadın-erkek çatışmasına indirgemeye çalışıyor.
Oysa mesele, cinsiyet değil.
Mesele, hakkaniyet…
Kadın da olsa erkek de olsa hiç kimse, boşanma sonrasında diğerinin ömür boyu ekonomik sorumluluğu haline gelmemeli.
Modern hukuk, bireyleri birbirine sonsuza kadar bağlamak için değil, gerektiğinde yollarını ayırabilmeleri için var.
Aslında süresiz nafaka uygulaması, boşanma hukukunun içine yerleşmiş bir geçmiş yüzyıl kalıntısı.
Kadının çalışma hayatına katılmasının son derece sınırlı olduğu dönemlerin mantığıyla oluşturulmuş bir sistemdi.
Oysa dünya değişti.
Toplum değişti.
İnsanların yaşam biçimleri değişti.
Hukukun da değişmesi gerekiyor.
Elbette istisnalar olacaktır.
İleri yaşta olanlar, engelliler, çalışma imkanı bulunmayanlar ya da yıllarını ailesine adadığı için mesleki hayatını kaybetmiş kişiler korunmalıdır.
Buna kimsenin itirazı yok.
Ancak istisnalar üzerinden genel kural oluşturulamaz.
Eğer boşanma, gerçekten bir ayrılıksa süresiz nafaka uygulamasının da hukuk tarihindeki yerini alması gerekirdi.
Geç kalınmış bir karar olsa da süresiz nafakasının tarihe karaşacak olması sevindirici bir haber.
Çünkü adalet, bir mağduriyeti giderirken başka bir mağduriyet üretmemeli.
BİR KONVOYDAN FAZLASI…
Dünya, A Milli Takımı uğurlayan TOGG konvoyunu konuşuyor.
Evet abartmıyorum, gerçekten konuşuyorlar.
Milli Takım yola çıkıyor.
Yolun iki yanında Türk bayrakları dalgalanıyor.
Kameralar kayıt alıyor.
İnsanlar, heyecanla o anı izliyor.
Ve en önde bir konvoy…
Ama sıradan bir konvoy değil.
Türkiye'nin milli takımı, Türkiye'nin otomobiliyle uğurlanıyor.
İşte dünyanın dikkatini çeken görüntü buydu.
Yıllardır, bu ülkeye aynı cümleler kuruldu.
"Yapamazsınız" dediler.
"Başaramazsınız" dediler.
"Bu ülkeden teknoloji çıkmaz" dediler.
Kendi markasını oluşturamaz, kendi sanayisini kuramaz, kendi ürününü dünya sahnesine çıkaramaz dediler.
Dediler de dediler…
Bugün ise aynı ülkenin milli takımı, yerli ve milli bir otomobil konvoyuyla uluslararası bir turnuvaya uğurlanıyor.
Üstelik o görüntüde sadece araçlar yoktu.
O görüntüde mühendis vardı.
Fabrikalarda çalışan işçiler vardı.
O görüntüde yıllarca emek veren teknisyenler, hayal kuran gençler vardı.
Ve hepsinden önemlisi, o görüntüde Türkiye'nin özgüveni vardı.
Sosyal medyada milyonlarca kişi, aynı videoyu paylaştı.
Dünya basınında haber oldu.
Neden biliyor musunuz?
Çünkü insanlar, orada yalnızca bir futbol takımını görmedi.
Bir ülkenin kendisine olan inancını gördü.
Milli takım, zaten bir milletin ortak heyecanı.
TOGG ise bir milletin ortak emeği.
Bu ikisinin aynı karede buluşması elbette tesadüf değil.
Bir tarafta, sahada ülkesini temsil edecek futbolcular...
Diğer tarafta, yollarda ülkesini temsil eden bir teknoloji markası...
Belki bazıları bu heyecanı küçümseyecek.
Belki yine burun kıvıranlar olacak.
Belki yine her başarıya kusur arayanlar çıkacak.
Ama gerçek değişmiyor.
Bu ülkenin hayalleri, omuz omuza kol kola ilerliyor.
Ve ilerlemeye de devam edecek.
BAYRAMDA VEKİL GÖREN OLDU MU?
Siyasette bazı fırsatlar vardır ki parayla satın alınamaz, reklam kampanyalarıyla oluşturulamaz, sosyal medya ekipleriyle üretilemez.
Bayramlar, bunlardan biridir…
Bu bayramda dikkatimi çeken bir durum oldu.
Bazı milletvekilleri, adeta seçim bölgelerini unutmuş gibiydi.
Ne meydanlarda vardı, ne teşkilat programlarında, ne vatandaşın arasında.
Bayram tatili, herkes için dinlenme fırsatı olabilir.
Ancak siyaset, özellikle temsil makamında bulunanlar için biraz farklı bir meslektir.
Ve temsil görevi, Ankara'da başladığı kadar memlekette de devam eder.
İşin ilginç tarafı şu…
Siyasetçiler, bazen seçmenin neyi gördüğünü fark etmiyor.
Vatandaş, vekilin kaç konuşma yaptığını bilmez.
Kaç kanun teklifine imza attığını takip etmez.
Komisyon toplantılarındaki performansını ölçmez.
Ama bayram günü gelip gelmediğini bilir.
Cenazede görüp görmediğini bilir.
Düğününe katılıp katılmadığını bilir.
Bir telefon açıp açmadığını bilir.
Siyasetin matematiği kadar hafızası da vardır.
Bugün parti genel merkezlerinin elinde çok gelişmiş saha raporları bulunuyor.
Teşkilatlar not tutuyor.
İl başkanlıkları gözlem yapıyor.
Vatandaşın geri dönüşleri kayıt altına alınıyor.
Kim sahada, kim değil; kim vatandaşla temas kuruyor, kim sadece sosyal medya üzerinden siyaset yapıyor, bunların tamamı görülüyor.
Bu nedenle bazı siyasetçiler, bayramı sadece birkaç gün tatil olarak görmüş olabilir.
Ama siyaset açısından bakıldığında kaçırılan şey, birkaç günlük tatil değil.
Bu bayram, bazıları o sınavı başarıyla verdi.
Pek çok vekil de hiç kusura bakmasınlar, sınıfta kaldı.
Ama unutmasınlar…
Siyasette boş bırakılan her alanı, mutlaka bir başkası doldurur.
