Üslupçuluk olarak da ifade edilebilen maniyerizm, aynı zamanda rönesansın getirmiş olduğu yetkinliklere bir karşı çıkış olarak da bilinir.
Rönesansın ardından ortaya çıkan akım, kendisinden sonra da gelecek olan tüm akımlara bir nevi öncülük etmiştir.
Maniyerizm, sanatta aranan ideal görünüm düşüncesinden uzaklaşır. Bunun yerine ortaya konulan eserlerde; sanatsal niteliğin öne çıktığı, figürlerin deformasyonu ve özgünlüğünü belli etme amacı güder.
HER ŞEY DEVİNİM HALİNDEDİR
Her şeyin birbirini karıştırıldığı ve bir devinim halinde olduğu maniyerizmde, sanatçının ortaya koyduğu eserde olayın net olarak anlaşılması bir hayli zordur.
Rönesansın uyumlu formları karşısında bir tepki olarak ortaya çıkan maniyerizmde, kişisel yorumlamalar ve serbest duruşlar akımın en önemli özellikleri arasında yer alır.
ÖNEMLİ TEMSİLCİLERİ
En önemli temsilcisi Michelangelo Bounarotti olan maniyerizm akımının, diğer önemli sanatçıları ise şu şekildedir:
TintorettoAndrea del SartoPontormaParmigiannioAgnolo BronzinoRosso Fiorentiono
