Euro
9.023
-0.38%
Dolar
7.4395
-0.34%
Altın
443.57
0.42%
Borsa
1.561
-0.25%
Bitcoin
263.649
-4.71%
1ºC
İstanbul
Bulutlu ve güneşli 1 C
    Ataol Behramoğlu ve şiirleri

    Ataol Behramoğlu ve şiirleri

    “Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var” diyerek hafızamıza kazınan, en çok özlem dolu şiirleriyle kalbimize dokunan şair, Ataol Behramoğlu şiirleri okuyoruz…
    • Özel İçerik
    • 13.04.2019 - 10:01
    • Güncelleme : 13.04.2020 - 14:55

    Ataol Behramoğlu ve şiirleri #1

    İlk şiirlerini “Ataol Gürus” adıyla, yerel gazete ve dergilerde yayımlayan Behramoğlu, gerçek şiir kimliğini 1965-1971 yılları arasında “Papirüs, Yeni Dergi, Yeni Gerçek, Halkın Dostları ve Şiir Sanatı”nda çıkan şiirleriyle kazandı. Halkın Dostları dergisinde İsmet Özel ile tanıştılar ve dostlukları 1960’lar ve 1970’lerin ilk yılları boyunca sürdü. Bu dönemde şiirlerinde, toplumcu, etkin bir edebiyat anlayışı yer etti…

    Kitaplaşan ilk çevirisi 1967’de basılan Anton Çehov’un, “İvanov” oyunuydu. Şair, yazar, çevirmen, edebiyatçı kimlikleriyle yol alırken, gerçekçi ve toplumcu şiir ilkelerine yönelerek şiirlerini yeni tema ve biçim arayışlarıyla besledi.

    “Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var: 
    Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi”
    diyordu. Onu sanırım en çok bu şiiriyle bildik. Bir de annesinin kaybının ardından yazdığı özlem dolu şiirleri var ki…

    Bugün Behramoğlu’nun doğum günü. 78. yaşını şiirlerini okuyarak kutlayalım, ne güzel!

    İyi ki doğdun Ataol Behramoğlu…

    Peki sizin en çok sevdiğiniz Behramoğlu şiiri hangisi?

    Ataol Behramoğlu ve şiirleri #2

    YAŞADIKLARIMDAN ÖĞRENDİĞİM BİR ŞEY VAR

    Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:

    Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi

    Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten

    Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği

    İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne

    Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa

    Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır

    Kopmaz kökler salmaktır oraya

    *

    AŞK İKİ KİŞİLİKTİR

    Değişir rüzgarın yönü,

    Solar ansızın yapraklar;

    Şaşırır yolunu denizde gemi,

    Boşuna bir liman arar.

    Gülüşü bir yabancının,

    Çalmıştır senden sevdiğini;

    İçinde biriken zehir,

    Sadece kendini öldürecektir;

    Ölümdür yaşanan tek başına,

    Aşk iki kişiliktir.

    Ataol Behramoğlu ve şiirleri #3

    BU AŞK BURADA BİTER

    Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim

    Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver

    Bu aşk burAda biter iyi günler sevgilim

    Ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider

    *

    ANNEM YOK ARTIK 2

    Anne diyemeyeceğim artık bir başkasına,

    Sesimin anneme seslenirkenki tonuyla

    Tatil dönüşlerinde annemin uğrayacagım evi yok,

    Beni seven birileri olacak mı yine de

    Gidip koşulsuz uzanacağım bir yatak,

    Saçlarımı okşayacak bir el

    Ama ben anneme de bütün bütüne

    Bırakamadım kendimi

    Ataol Behramoğlu ve şiirleri #4

    HEMINGWAY’İN BİR HİKAYESİNDEN ÇAĞRIŞIMLARLA

    Kadın ve adam oturuyorlardı

    Uzakta beyaz dağlar vardı

    Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni

    Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü

    Adam düşündü, düşündü, düşündü

    Aşkımız bitmesin isterim dedi

    *

    İSTANBUL

    Göğsüme bir İstanbul çiziyorum

    Başparmağımla, kelebek biçiminde

    Çocukmuşum gibi aynanın önünde

    Yüzümü saçlarımı okşuyorum

    Kadıköy’den herhangi bir deniz

    Tenha bir tramvay Şişli’den

    Samatya’dan belki Sultanahmet’ten

    İncir ağaçları anımsıyorum

    Ataol Behramoğlu ve şiirleri #5

    SEVGİNİN ÖNÜNDE

    Bütün insanları dostun bil, kardeşin bil kızım

    Sevincin ürünüdür insan, nefretin değil

    Zulmün önünde dimdik tut onurunu

    Sevginin önünde eğil kızım

    *

    Damla Karakuş

    damla.karakus@ensonhaber.com

    Instagram: biyografivekitap

    İlginizi Çekebilir

    Görüş Bildir