Direkli Mağarası’ndaki kazılarda, yaklaşık 13 bin yıl öncesine ait iki kemik bız ve dört parça delikli boncuk bulundu.
Kahramanmaraş’ta yer alan Direkli Mağarası’nda yürütülen kazı çalışmalarında, yaklaşık 13 bin yıl öncesine tarihlenen kemikten yapılmış iki delici el aleti (bız) ile 4 parça halinde delikli boncuk gün yüzüne çıkarıldı.
Kazı Başkanı ve Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Arkeoloji Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Cevdet Merih Erek, bu yılki kazı döneminin tamamlandığını ve çalışmaların önemli bulgularla sonuçlandığını açıkladı.
"FARKLI MALZEMELER, GELİŞMİŞ EL ALETİ ÜRETİMİNİ GÖSTERİYOR"
Prof. Dr. Erek, kazılarda bulunan iki bızdan birinin taş boncukları delmede, diğerinin ise deri işçiliği ve giyim eşyası yapımında kullanılmış olabileceğini belirtti:
“Alet endüstrisinin bu şekilde farklılaşmış olması, dönemin teknolojik ve endüstriyel gelişim düzeyine işaret ediyor.”
Erek, kemik ve taş gibi farklı malzemelerin aynı dönemde kullanılmış olmasının üretim çeşitliliğine dikkat çekti.

BONCUKLAR ÖLÜLERİ SÜSLEMEK İÇİN KULLANILMIŞ
Bu yıl ayrıca ölüleri süslemek amacıyla kullanıldığı değerlendirilen delikli boncukların da bulunduğunu belirten Erek, dönemin insanlarının ölülerini tıpkı canlılar gibi süsleyerek “süreklilik duygusunu yaşatmaya çalıştıklarını” ifade etti.

13 BİN YIL ÖNCESİNE UZANAN TABAKA
Erek, boncukların karbon-14 yöntemiyle yaklaşık M.Ö. 11 bin yılına, yani günümüzden 13 bin yıl öncesine tarihlendiğini söyledi:
“Kazılarda aşağıya indikçe daha eski dönemlere ulaşıyoruz. 3-5 santimetrelik bir tabaka bile 1000 ila 2000 yıllık bir süreci temsil ediyor.”
Erek, mağaranın katmanlarının uzun birikim sürecine dikkat çekti.

ANADOLU'NUN KÖKLÜ KÜLTÜREL MÜRASINA IŞIK TUTUYOR
Direkli Mağarası’nın, Kahramanmaraş ve çevresinin arkeolojik geçmişi açısından büyük önem taşıdığını vurgulayan Erek, “Eşek Deresi ve Direkli Mağaraları’nda yürütülen kazılar, M.Ö. 8 bin 500 ila 14 bin yılları arasına tarihlenen, Anadolu’ya özgü bir kültürel gelişimin varlığını ortaya koyuyor.” ifadelerini kullandı.
Bu bulgular, Anadolu’da erken dönem insan topluluklarının el aleti üretimi, süs eşyası kullanımı ve ölü gömme geleneklerine dair önemli ipuçları sunuyor.
